Parochienieuws
ADVENTSBRIEF VAN ONZE BISSCHOP Mgr. DE KORTE
Uitdaging te zoeken naar diepere betekenis van Kerstmis
Eerste Adventsbrief bisschop mgr. de Korte, bisschop van Groningen-Leeuwarden
Bisschop mgr. de Korte dankt in zijn eerste Adventsbrief als bisschop van het bisdom Groningen-Leeuwarden allen die hem in zijn nieuwe bisdom hebben verwelkomt. De bisschop voelt zich zeer welkom in het Noordelijk bisdom. In zijn Adventsbrief gaat de bisschop in op de aanklacht die in veel kerken klinkt tegen de vercommercialisering van Kerstmis. Die aanklacht richt zich niet alleen op de ’buitenkant’, maar is voor de kerken tevens een uitdaging om de aandacht te vestigen op de ’binnenkant’, de diepere betekenis van Kerstmis.
Mgr. de Korte schrijft:
Een nieuwe start
Op 18 juni van dit jaar werd ik door onze paus benoemd tot nieuwe bisschop van Groningen -Leeuwarden. Ik was dankbaar voor de hartelijke ontvangst op het bisschopshuis maar ook met de talloze positieve reacties van priesters, diakens, pastoraal werk(st)ers, bestuurders en vele parochianen. Het gaf mij het gevoel in het bisdom van het Noorden welkom te zijn. Een en ander gaf ook extra energie om mijn taken in het aartsbisdom Utrecht af te ronden en de verhuizing voor te bereiden. Aan het begin van het nieuwe werkseizoen, maandag 25 augustus, ben ik van Zwolle naar Groningen verhuisd. Mede door de steun van de medewerkers in het bisschopshuis ben ik mij snel thuis gaan voelen. Met veel goede herinneringen denk ik terug aan zaterdag 13 september, de dag van de inbezitneming van de zetel in de kathedraal. Het was een feestelijke Eucharistie en een gezellige receptie. Ik voel mij gedragen door het gebed en de hartelijkheid van velen. Alles bijeen een reden tot grote dankbaarheid.
Sindsdien heb ik, naast veel lopende zaken, de nodige tijd geïnvesteerd in de verdere ingroei in ons bisdom. Heel concreet noem ik de ontmoetingen met de pastorale teams maar ook met het jongerenplatform. Tijdens Eucharistievieringen en lezingen in de afgelopen maanden, heb ik al kennis kunnen maken met gelovigen in de parochies. Ook in het nieuwe kalenderjaar zal ik steeds weer nieuwe facetten van ons bisdom leren kennen. Een mens, ook een bisschop, blijft altijd leren.
Bij mijn bisschopswijding in 2001 koos ik als motto: “Confidens in Christo” in vertaling:”In vertrouwen op Christus”. In vertrouwen op de bijstand van de levende Heer ben ik in september aan mijn nieuwe taak begonnen. Zelf mag ik vreugde vinden bij Christus. Mijn werk als bisschop wordt bepaald door de hoop dat ook velen van u die vreugde ontvangen. Christus wil ons troosten maar daagt ook uit om de weg van de navolging te gaan. Wij zijn geroepen tot het realiseren van overvloedige gerechtigheid.
Een belangrijke beleidsdoelstelling vormt de bevordering van catechese en de geloofscommunicatie. Ik hoop dat onze parochies, nog meer dan tot nu toe, echte lerende gemeenschappen worden. Bij mijn installatie op 13 september heb ik mijn zorg uitgesproken over de sprakeloosheid van veel van onze gelovigen. Het ontbreekt hen aan woorden om fier en zelfbewust van hun geloof te kunnen getuigen. Door intensieve en systematische geloofscommunicatie kan het “ bijbels analfabetisme” worden opgeheven. Onze katholieke gelovigen hoeven geen “ biblibeten” te blijven!
Als hulp bij het doorbreken van de sprakeloosheid wordt in de kerstnachtvieringen het magazine “ Katholieken, wat geloven zij?” op brede schaal in de parochies verspreid. De ervaring leert dat juist tijdens de kerstnachtvieringen veel rand- en buitenkerkelijke mensen met ons meevieren. Juist hen kan het magazine helpen meer zicht te krijgen op de kernaspecten van het katholieke geloof. Maar ook veel andere katholieken kunnen geholpen worden om hun geloofskennis op te frissen.
Het feest van Gods trouw
Voor christenen is Kerstmis het geboortefeest van Jezus. Maar in ons land lijkt een slinkend
aantal mensen dat iets te zeggen. Velen hebben zich verontschuldigd en zijn onbereikbaar geworden. Anderen kiezen de smakelijke krenten uit de christelijke pap en laten de rest gewoon staan. Alles bijeen geen opgewekt beeld. Het gevaar van tobberigheid is levensgroot aanwezig. Je kunt door de zorgen rond Kerk en geloof heel gemakkelijk verzuren of bitter worden. Verleidelijk is het dan om een zondebok te gaan zoeken. Maar is dat wel eerlijk? Ikzelf beschouw de crisis rond het christelijk geloof veeleer als een uitdaging. Nu het geloof wordt aangevochten, worden wij uitgedaagd om opnieuw de kern van het christendom te verwoorden en, vooral ook, te gaan beleven. Tot die kern hoort, wat wij ook tijdens het komend Kerstfeest gaan vieren: de komst van Christus in ons midden.
Na Sinterklaas worden de etalages met kerstspullen versierd. Overal kerstmannen, groen en lichtjes. De winkeliers weten het Kerstfeest goed te gebruiken om de decemberomzet tot een succes te maken. Vanouds stellen priesters en predikanten bij deze ontwikkeling grote vraagtekens. Kerstmis, zo zeggen zij, is toch méér dan groen en glitter; toch méér dan lekker eten en dure cadeaus.
Dit kerkelijk protest tegen de greep van de commercie op het Kerstfeest is zeker op zijn plaats, maar tegelijk ook weinig effectief. Ieder jaar opnieuw gaat het kerstcircus weer draaien, inclusief de overvloed aan geschenken en dure diners. Moet de Kerk dan zwijgen over de greep van de commercie op het hele kerstgebeuren? Ik denk, eerlijk gezegd, niet. Toch is het niet zinvol als pastores alleen met een zuur gezicht spreken over de verloedering van de kerstgedachte. Mensen, ook gelovige mensen, hebben behoefte aan gezelligheid en geborgenheid, juist in de donkere decembermaand. Een goede maaltijd kan de feestvreugde alleen maar verhogen. Het is niet de taak van de Kerk om met een opgeheven vinger en hoofdschuddend de hedendaagse kerstgebruiken af te wijzen. Veeleer is het de taak van de Kerk om te zeggen dat alle glinsterende kerstbomen en andere zaken alleen maar de buitenkant vormen. Het is niet meer dan cosmetica, en daar moet je - voor een goed resultaat -meestal niet te veel van gebruiken.
De Kerk verwijst naar de binnenkant, naar de kern van het Kerstfeest. Wij vieren met Kerst de komst van God in ons midden. De heilige God van Israël heeft zich in Christus over deze wereld en over ieder van ons heengebogen. Dat geheim van de Menswording van de Heer is aan de Kerk toevertrouwd als een kostbaar geschenk. Op het kerstfeest zegt God tot ons: mens, ik houd van jou. In Christus is Gods mensenliefde ondubbelzinnig aan het licht getreden. In Jezus is God bij ons gekomen om alles met ons te delen, tot onze stervensangst en dood toe. Kerstmis vormt het feest van Gods trouw.
Wij verdrijven rond Kerst de duisternis van de wintertijd met het licht van veel kaarsen en lampen. Onze God verdrijft onze duisternis door het Licht dat Christus heet. Het grootste cadeau dat God ons biedt is Zijn Zoon. Als wij dat als binnenkant van Kerst werkelijk vieren, dan is een wat soberder buitenkant bijna vanzelfsprekend. Ik hoop dat u,mede door het komende Kerstfeest, zult groeien in uw vriendschap met Christus. Geborgen bij Hem worden wij uitgedaagd om het evangelie werkelijk te gaan leven. Hij roept ons op tot concrete navolging. Wij mogen het licht en de vrede van Christus doorgeven aan elkaar, met name aan de kleinen en de kwetsbaren, dichtbij en ver weg.
Vanuit dat geloof wens ik u een goede Adventstijd en een Zalig Kerstfeest.
Mgr. Dr. G.J.N. De Korte
Bisschop van Groningen - Leeuwarden