Ooit voerde Antonius in Rimini,

thans een van de bekende badplaatsen in Italië,

 een heftige discussie met de verstokte ketter Bonillo,

over het onderwerp van de Heilige Eucharistie.

 Hij wilde de man overtuigen van de werkelijke

 aanwezigheid van Christus in dit sacrament.

Na een groot aantal redetwisten,

daagde deze Bonillo Antonius uit:

"Laten we stoppen met deze vruchteloze praat

 en een experiment doen.

Indien u, broeder Antonius,

 erin slaagt een wonder tot stand te brengen

om publiekelijk te bewijzen

dat het Lichaam van Christus

 inderdaad aanwezig is in de hostie,

zal ik alle ketterij afzweren en uw geloof aannemen"

Antonius verzekerde hem stellig,

 dat hij de uitdaging aan nam en de ketter zei:

"Ik zal mijn ezel gedurende drie dagen opsluiten en hem laten vasten.

Vervolgens zal ik hem naar buiten laten

en hem in aanwezigheid van het volk hierheen leiden

 en ik zal hem terstond een bak haver tonen.

U staat vlak voor het beest en draagt in uw handen dat,

 waarvan u beweerd dat het Lichaam van Christus is.

Indien de ezel na een onbeperkt vasten het voedsel negeert

 om zich neer te werpen voor uw God,

die volgens u aanbeden moet worden door alle schepselen,

dan zal ik krachtig geloven in dat wat de Kerk beweert".

De heilige Antonius stemde meteen toe in dit voorstel.

Op de vastgestelde dag stroomde de menigte

van alle kanten  toe en bezette het grote plein.

 De ketter bevond zich daar omringd door zijn handlangers.

Hij liet de ezel, die honger leed, in hun midden brengen;

vlakbij hem stond de bak met haver.

De heilige Antonius, die zojuist de mis had gelezen

in een naburige kapel,

toonde de omstanders het heilig Lichaam van Christus en zei,

terwijl het ontzagwekkend stil was, tot de ezel:

 “In naam van uw Schepper,

die ik ondanks mijn onwaardigheid waarlijk in mijn handen houd,

ik beveel jou, ezel, jij die slechts een dier bent,

 om deze onmiddellijk met nederigheid te naderen

en hem de verering te geven, die hem verschuldigd is,

 opdat de onwelwillende ketters zich er flink van overtuigen

dat de hele schepping onderworpen is aan zijn Schepper,

die de priesters elke dag op het altaar in hun handen houden."

Terwijl dit gebeurde, toonde de ketter de uitgehongerde ezel de maat haver.

Wat een wonder!

Luisterend naar de oproep van de heilige Antonius

 en de haver versmadend,

boog het door het vasten uitgeputte dier het hoofd omlaag

 en knielde neer voor het Heilig Sacrament.

 Dit tot grote vreugde van de katholieken

en tot grote ergernis van de ketters.

Toen zwoer de ongelovige al zijn ketterij af,

nam het katholieke geloof aan

en werd gehoorzaam aan de regels van de Kerk.