Ons Parochieblad Extra jaargang 2009
De Mexicaanse griep: Liturgische perikelen |
Via de media worden wij al lange tijd bestookt met dan weer bedreigende, dan weer geruststellende berichten over de komst van een epidemie van Mexicaanse griep, over de hele wereld, en dus ook in ons eigen goede land.
Je moet goed je handen wassen, want je kan besmet raken via handen, maar ook via speeksel en via de lucht, die je inademt.
Wat moet je met dit gegeven, wanneer je in onze studentendiensten in de Martinikerk zondag aan zondag samen het brood voor elkaar breekt (met onze handen!!) en samen uit de ene beker drinkt (met onze mond!!)? Dan lijkt het, dat je een probleem hebt. Want je wilt wel heel graag de Goede Boodschap verspreiden, maar geen ziekte.
In ons pastoresoverleg en met studenten uit onze Werkgroep Martinidiensten hebben we de kwestie besproken. Eigenlijk waren we erg ambivalent. Overal immers raken mensen elkaar via hun handen aan: je gebruikt geld, je legt je hand op de leuning van een stoel in de trein, je pint geld uit een automaat, je leest een boek uit de bibliotheek, je ademt op alle plekken waar je maar bent, je kust je geliefde, en ga zo maar door. Met andere woorden: besmetting voorkom je toch niet. Tenzij je jezelf maandenlang opsluit met handschoentjes aan en een monddoekje voor. Maar wie heeft daar zin in?
Moet je dan zomaar de vorm, waarin wij onze Tafeldienst vieren en waaraan we gehecht zijn geraakt, aanpassen? Ja, zeiden we uiteindelijk tegen elkaar. Want het voelt toch niet echt lekker om uit één beker te drinken in tijden van besmettingsgevaar.
Dus maakten we een scenario voor de komende maanden. In het boter-en-broodhuisje van de Martinikerk komt een pot met desinfecterend middel te staan. Vóór de dienst ontsmet de voorganger zijn/haar handen en met die veilige handen en een mes verdeelt hij/zij het brood in hapklare stukken. De wijn wordt over twee bekers verdeeld.
Wanneer het moment in de liturgie is aangebroken, waarop brood en wijn worden opgehaald en in processie de kerk worden ingedragen, ontsmet de voorganger nog even gauw zijn/haar handen (want intussen heb je de bijbel aangeraakt, en de lezenaar, en de stoelen en je hebt mensen een hand (!!!) gegeven).
Na het Tafelgebed worden de kerkgangers uitgenodigd naar voren te komen. Daar reikt de voorganger met zijn/haar ontsmette handen iedere kerkganger een stukje brood, vervolgens doopt iedere kerkganger dat stukje in één van de twee bekers wijn, die links en rechts van de voorganger door studenten worden voorgehouden. En dan kan de kerkganger deelnemen aan de Maaltijd, veilig en wel. Na deze communie gaan de kerkgangers niet terug naar hun plaats, maar vormen de ons zo vertrouwde en geliefde kring door de kerk.
En dan sluiten we de viering van het Avondmaal af met een samen bidden van het Onze Vader. En daarbij houden we elkaar bij de hand! O zo! Want het moet niet te gek worden in de kerk!
Anja Diesemer,
studentenpastor bij het GSp – Studentenplatform voor Levensbeschouwing
Terug