Parochienieuws
De vakantie is voorbij.
Afgelopen maandag zijn de scholen weer begonnen. Een goede traditie van de basisschool St. Antonius in Musselkanaal is om in de 1e week van het schooljaar, op donderdagmorgen, te beginnen met een schoolviering in de parochiekerk.
Ruim 180 leerlingen, onderwijzend personeel en ouders waren hierbij aanwezig.
Voorganger was pastor Maurits Damsté, medewering verleende ook het Antonius kinderkoor o.l.v. Klaas Withaar.
Tijdens de viering las een van de leerlingen het volgende verhaal voor:
"Jullie zijn mijn handen".
Een kleine Normandische stadje had in 1944 zwaar geleden
onder de bombardementen van de oorlog.
De meeste woonwijken waren totaal verwoest.
Het leek wel één grote puinhoop.
Ook van het oude middeleeuwse kerkje was maar weinig overgebleven.
Langzamerhand waren de mensen begonnen met een voorlopig herstel.
Overal werden kleine noodhuisjes en barakken gezet,
zodat de mensen in ieder geval een plek hadden om te wonen.
Ze hadden daarbij veel hulp gehad van de Amerikaanse soldaten
die aan de rand van het stadje een kamp hadden opgeslagen.
Een groepje van hen zou helpen bij het herstel van het kerkje.
Jammer dat er zoveel mooie dingen onder het puin bedolven waren.
Vooral over het beroemde kruisbeeld maakte de mensen zich zorgen.
Wat zou daar van overgebleven zijn?
Heel voorzichtig werd het puin in kruiwagens geladen,
stukken steen, dakpannen, stukken hout en glas.
En eindelijk, na lang zoeken, vond één van de soldaten
het oude houten kruis.....
Maar wat jammer! De handen waren ervan afgebroken.
Ze zochten om ook de laatste stukken van het beeld te vinden
maar de handen bleven spoorloos.
Toen pakte een van de soldaten een potlood
en schreef op de uiteinden van het kruishout:
"JULLIE ZIJN MIJN HANDEN"
De mensen die dat zagen waren er onder de indruk van die tekst
Ze wilden dat die woorden voor altijd op het hout zouden blijven staan.
Als je nu - vele jaren later- in het herstelde kerkje komt,
zie je nog steeds het kapotte kruis vooraan in de kerk hangen.
En als je goed kijkt zie je nog de woorden
die de soldaat geschreven heeft;
“JULLIE ZIJN MIJN HANDEN”.
Pastor Damsté wenste aan het einde van de viering alle kinderen een goede start in het nieuwe schooljaar.
Als slotlied zongen alle leerlingen uit volle borst het Antonius schoollied:
Een toffe school voor ons allemaal.
Staat bij ons in Musselkanaal.
Geen gezeur en gemier,
o nee! Sint Antonius, ollekidé.Ja.